ผู้เขียน: admin

การวาดภาพมีหลายวิธีและสไตล์ต่าง ๆ ซึ่งการเริ่มต้นอาจแตกต่างกันไปตามวัตถุประสงค์และสไตล์การวาดของแต่ละคน อย่างไรก็ตาม มีบางขั้นตอนที่จะเป็นประโยชน์ในการเริ่มต้นในการวาดภาพ เช่น

1.การรวบรวมวัสดุ: ตั้งแต่กระดาษ, ดินสอ, สี, แปรง, หรืออุปกรณ์อื่น ๆ ที่คุณต้องการใช้ในการวาดภาพ

2.การเลือกหัวข้อ: คิดให้ดีว่าคุณต้องการวาดภาพของอะไร มันอาจเป็นสิ่งต่าง ๆ เช่น ภาพตัวละคร, ภาพธรรมชาติ, หรืออื่น ๆ

3.การวาดเค้าโครง: การเริ่มต้นโดยการวาดเค้าโครงหรือร่างก่อนจะช่วยให้คุณมีพื้นฐานที่แน่นอนสำหรับภาพของคุณ

4.การใช้เส้นที่อ่อนและเบราว์: ตั้งแต่เริ่มต้น, การใช้เส้นที่อ่อนและเบราว์ช่วยให้คุณสามารถปรับขนาดและรูปร่างของภาพได้ง่ายขึ้น โดยไม่ต้องทำให้มันดูยุ่งเหยิง

5.การทำความเข้าใจในแง่มุม: การเริ่มต้นจากการทำความเข้าใจในแง่มุมของภาพที่คุณต้องการวาด ระบุว่าภาพนั้นมองเห็นจากแง่มุมใด

นอกจากนี้ การวาดภาพมักจะเป็นกระบวนการที่ต้องฝึกฝนและปรับปรุงตลอดเวลา ดังนั้นอย่าลืมที่จะฝึกซ้อมอย่างสม่ำเสมอเพื่อพัฒนาทักษะของคุณในการวาดภาพด้วย

 

สิ่งที่ควรรู้เกี่ยวกับการวาดภาพ

การวาดภาพเป็นศิลปะที่มีความหลากหลายและมีเทคนิคต่าง ๆ ที่ควรรู้เพื่อช่วยให้ภาพของคุณดูดีและมีความสมจริงมากขึ้น นี่คือบางสิ่งที่ควรรู้เกี่ยวกับการวาดภาพ

1.การเรียนรู้พื้นฐาน: เริ่มต้นจากการเรียนรู้เรื่องพื้นฐานเกี่ยวกับสัดส่วน, แสงและเงา, การใช้สี, การวาดเส้นโครง, และอื่น ๆ

2.การศึกษาวัตถุ: เข้าใจวัตถุที่คุณจะวาด รวมถึงโครงสร้าง, ลักษณะ, และลักษณะเฉพาะ เช่น พื้นผิว, และลักษณะทางกายภาพ

3.การฝึกฝนทักษะ: การฝึกฝนเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในการพัฒนาทักษะในการวาด ฝึกซ้อมอย่างสม่ำเสมอเพื่อปรับปรุงความสามารถของคุณ

4.การใช้สื่ออื่น ๆ: การศึกษาผลงานของศิลปินอื่น, การเข้าร่วมคลาสหรืออุตสาหกรรม, การดูวิดีโอการเรียนรู้, หรือการอ่านหนังสือเกี่ยวกับศิลปะ

5.การใช้เครื่องมือ: เรียนรู้เกี่ยวกับเครื่องมือที่ใช้ในการวาด เช่น ดินสอ, แปรง, หรือโปรแกรมดิจิตอล

6.การนำเสนอแง่มุม: การเลือกแง่มุมที่เหมาะสมสำหรับภาพของคุณเป็นสิ่งสำคัญ เพื่อให้ภาพดูมีชีวิตชีวามากขึ้น

7.การสร้างบรรยากาศ: การใช้สี, แสง, และเงาเพื่อสร้างบรรยากาศและความรู้สึกในภาพ

8.การทบทวนและปรับปรุง: อย่าลืมทบทวนภาพของคุณอย่างสม่ำเสมอ และพยายามปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ตามที่คุณเรียนรู้และพัฒนาอยู่

การวาดภาพเป็นกระบวนการที่น่าสนุกและหลากหลาย ดังนั้นอย่าลืมที่จะสนุกกับการลงมือทำและสร้างผลงานที่น่าประทับใจ

 

สนับสนุนโดย    หวยดี

ศาสนาพุทธมีต้นกำเนิดจากประเทศอินเดียในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล โดยมีสมเด็จพระสุทธิมงคล (Siddhartha Gautama) เป็นผู้ก่อตั้งศาสนาพุทธ

เขาเกิดในเมืองลุมพินี (Lumbini) ในบริเวณที่เป็นปัจจุบันของประเทศเนปาลและโตขึ้นในสมบัติสง่าของราชวงศ์ของเขาในเมืองคัปิลวัตต์ (Kapilavastu) ที่ตอนเหนือของอินเดีย

เมื่อพระสุทธิมงคลตระเวนรอบบริเวณเพื่อตามหาคำตอบเกี่ยวกับความทุกข์และความเจ็บปวดในชีวิตมนุษย์ และพบเส้นทางสู่การตรัสรู้และการผ่อนคลายจากความทุกข์ พระเจ้าสุทธิมงคลได้นำเสนอปรัชญาและวิธีการในการหลีกเลี่ยงความทุกข์แก่ผู้ตายตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ซึ่งเป็นเบื้องหน้าของศาสนาพุทธ

จากนั้น พระสุทธิมงคลได้สร้างสังฆราชานุสรณ์ (Sangha) ซึ่งเป็นชุมชนของพระสงฆ์และผู้ศรัทธา และเริ่มสอนคำสอนของเขาต่อสมาชิกในสังฆราชานุสรณ์ ซึ่งก็เป็นจุดเริ่มต้นของการแพร่หลายของศาสนาพุทธจากภูมิภาคอินเดียไปยังภูมิภาคอื่น ๆ ของเอเชียและโลกใบนั้น

ซึ่งเป็นที่มาและต้นกำเนิดของศาสนาพุทธที่เรารู้จักในปัจจุบันได้นับถือว่าเป็นพระพุทธเจ้าและสังฆราชานุสรณ์ในศาสนาพุทธเป็นองค์ประกอบสำคัญที่รักษาไว้ในการศึกษาและศาสนาด้วยกันและจะยังคงสึกษาอยู่ในชุมชนศาสนาพุทธทั่วโลก

ในปัจจุบันด้วยการศึกษาและการปฏิบัติงานทางศาสนา ซึ่งเป็นที่มาและต้นกำเนิดของศาสนาพุทธที่เรารู้จักในปัจจุบันได้นับถือว่าเป็นพระพุทธเจ้าและสังฆราชานุสรณ์ในศาสนาพุทธเป็นองค์ประกอบสำคัญที่รักษาไว้ในการศึกษาและศาสนาด้วยกันและจะยังคงสึกษาอยู่ในชุมชนศาสนาพุทธทั่วโลกในปัจจุบันด้วยการศึกษาและการปฏิบัติงานทางศาสนา

การเคารพและการกราบไหว้เป็นประการที่สำคัญในศาสนาพุทธ โดยมีหลายวิธีและเหตุผลที่เกี่ยวข้องกับการกราบไหวนี้ เช่น

1.การกราบไหวต่อพระพุทธเจ้า: การเคารพและกราบไหวต่อพระพุทธเจ้าเป็นที่สำคัญในศาสนาพุทธ ผู้ศรัทธาพุทธมักจะกราบไหวต่อภาพพระพุทธเจ้า รวมถึงการสวดมนต์และพูดคำสวดอื่น ๆ เพื่อแสดงความเคารพและเสนอบรรณาธิการต่อพระพุทธเจ้า

2.การกราบไหวต่อพระสงฆ์: นอกจากนี้ การเคารพและกราบไหวต่อพระสงฆ์ หรือผู้ในสังฆราชานุสรณ์ ก็เป็นสิ่งที่สำคัญ เนื่องจากพระสงฆ์ถือเป็นตัวแทนของพระพุทธเจ้าและผู้ตระเวนรอบบริเวณเพื่อสอนศาสนา

 

ได้รับการสนับสนุนโดย    คาสิโนเวียดนาม

วันตรุษจีน เรียกอีกชื่อว่า ตรุษจีน หรือเทศกาลตรุษจีน เป็นเทศกาลสำคัญที่สุดของชาวจีนทั่วโลก ซึ่งเริ่มต้นในวันเปิดตัวของดวงจันทร์ใหม่ในปีที่เกิดการตรงต่อกับการเคลื่อนไหวของดวงจันทร์และดวงอาทิตย์

ซึ่งมักเกิดขึ้นระหว่างวันที่ 21 มกราคมถึง 20 กุมภาพันธ์ ตามปฏิทินสุริยคราฟวัลี และจะสิ้นสุดในวันเทศกาลไหว้พระสังฆราช เมื่อไหว้พระสังฆราชในวันเทศกาลตรุษจีนครั้งแรกของเดือนที่สองและสามวันนั้น นั้นจะถือว่าเป็นการเชิญชวนดวงจันทร์ที่เต็มดวงมาออกพระจันทร์ที่สามวันนั้น

 

ตรุษจีนมีประวัติการเป็นเทศกาลที่ยาวนานมากกว่า 4,000 ปี ตามฐานะของการศึกษาทางประวัติศาสตร์ นับตั้งแต่สมัยของจักรพรรดิโจว ในรัชสมัยของสวรรคต มีผลกระทบจากองค์การอเมริกันเพื่อการศึกษาที่จีนของที่ดินแห่งจีนที่ถูกทรยศไปเมื่อปี 1949

การปรับตัวทางสังคมในประเทศจีน ในช่วงเวลาหลังจากการเปิดเผยผลการประกวดของประเทศในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 ของสหรัฐอเมริกา ทำให้เทศกาลวันตรุษจีนมีลักษณะที่แตกต่างออกไป

วันตรุษจีนในปัจจุบันเป็นเทศกาลที่ทำให้คนเยือนพี่น้องบ้านกลับบ้านเพื่อรวมตัวกันในการทำกิจกรรมที่ต้องใช้เวลานาน ตั้งแต่การสำรวจถึงการป้องกันประหารชีวิตและการร่วมกับความแตกต่างในช่วงเวลานี้

 เทศกาลตรุษจีนมักจะมีการเปิดฉากด้วยการจุดเข้าสีแดงหรือการกระพือ ซึ่งมีความหมายเป็นการบรรลุประโยชน์ในการศรัทธาต่อพระองค์ของเทพเจ้า รวมทั้งการขอให้เกิดความสำเร็จและโชคดี ซึ่งกลายเป็นการเชื่อที่จริงในช่วงเวลานี้ในประเทศจีน นอกจากนี้ยังมีการทำการบ้านอย่างสมบูรณ์เพื่อพระเอกปลดปล่อยการทำบาปและสัญญาแก่พระองค์

 ในช่วงเวลาตรุษจีน กินข้าวขาวหรือข้าวเหนียวสีขาวจะมีความหมายเป็นสิ่งที่ใช้ในการบูชาเทพเจ้าและลูกเสือของเจ้า นอกจากนี้ยังมีการกินขนมจีนที่ทำจากแป้งสังเคราะห์ ซึ่งมักจะทำเป็นรูปแบบของพิมเสนหรือมังกร และการกินเป็นคู่เพื่อช่วยเสริมสร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างพี่น้องบ้าน นอกจากนี้ยังมีการแข่งขันการเข้าใจที่แตกต่าง

 

การกราบไหว้วันตรุษจีน หรือเทศกาลตรุษจีน

การกราบไหว้เป็นประเพณีทางศาสนาและวัฒนธรรมที่มีทั่วไปในหลายส่วนของโลก การกราบไหว้มีความหมายในการแสดงความเคารพและเคารพอาทิตย์ สิ่งสำคัญในการกราบไหว้รวมถึงการโปรยหรือการสั่งให้กับสิ่งบูชา ซึ่งอาจเป็นดอกไม้ อาหาร หรือเงิน เพื่อเป็นการแสดงความนับถือและอาสาสมัครต่อพระองค์ที่ถูกบูชา

 ในบางวัฒนธรรม เช่น ในศาสนาพุทธ การกราบไหว้มักจะเป็นการนั่งคำนึงหน้าพระนิพพาน และในศาสนาคริสต์ การกราบไหว้อาจจะเป็นการพิมพ์ขั้นต่ำหรือการเท้าจับ ในส่วนของศาสนาอิสลาม การกราบไหว้จะเป็นการออกหน้าที่ในทิศทางของมัสยิด ในวัฒนธรรมจีนและหลายวัฒนธรรมที่มีอิทธิพลจีน

การกราบไหว้เป็นประการปฏิบัติที่สำคัญในการเทศน์ต่าง ๆ และเป็นองค์ประกอบสำคัญในงานเทศกาลและพิธีศาสนา

 การกราบไหว้ในวัฒนธรรมจีนนั้นมักจะเกี่ยวข้องกับการเคารพและบูชาพระองค์ การกราบไหว้ในเทศกาลตรุษจีนนั้นมักจะเป็นการนำเสนออาหารและเครื่องดื่ม การเผยแพร่เป็นบุญที่ใหญ่โตเพื่อเสริมสร้างโชคลาภและความรุ่งเรืองให้กับครอบครัวและผู้ที่บูชา

การกราบไหว้ในเทศกาลตรุษจีนมักจะรวมถึงการต่อสู้ของขบวนและการแสดงขบวนที่ยิ่งใหญ่ในสิ่งสำคัญที่สำคัญเช่น เสือเหลืองและดาบ การพิธีกราบไหว้นี้มักจะเกิดขึ้นในวันตรุษจีนและระหว่างช่วงเย็นในสิ้นปีนั้น ๆ หรือช่วงเช้าในวันแรกของปีใหม่ได้ เพื่อเป็นการเชื่อที่จริงว่าจะทำให้เกิดโชคลาภและโอกาสดี ๆ ในปีถัดไป

 

สนับสนุนโดย     เว็บหวยดี

 อุทยานแห่งชาติประวัติศาสตร์อยุธยาและเป็นอุทยานขึ้นเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกอุทยานประวัติศาสตร์อยุธยาจัดเป็น สถานที่ท่องเที่ยวอีกแบบหนึ่งในประเทศไทยเพราะสมัยก่อนอยุธยาเป็นเมืองเก่าและมีประวัติความเป็นมาอย่างยาวนาน อยุธยานั้นเป็นเมืองเก่านานแล้วและเป็นเมืองที่เคยเจริญรุ่งเรืองมีกษัตริย์หลายพระองค์และมีหลายหลายราชวงศ์ ที่ขึ้นครองราชอาณาจักรอยุธยา อยุธยามีประวัติความเป็นมาอย่างยาวนานและหลังๆ การเรียนการสอนก็เน้น ประวัติศาสตร์อย่างมาก จึงทำให้การเรียนการสอนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ลึกซึ้งมากขึ้น จึงทำไห้อยุธยา มีการค้นหามากมาย จึงหาเจอได้ว่า 

อยุธยา คือเมืองท่าที่เจริญรุ่งเรืองมาก เป็นเมืองที่เต็มไปด้วยทองคำ เเละมีความรุ่งเรือง เป็นศูนย์กลางใหญ่ๆ ของเอเชีย เเละเป็นเมืองท่าที่สำคัญ ในการขนส่งสินค้า เเละเมืองที่เจริญรุ่งเรืองมาก ทางด้านการค้าขาย การขนส่ง การเจริญสัมพันธไมตรีกับชาวต่างชาติ การส่งทูตไปยังสถานที่ต่างเเดน เพื่อไปเจริญสัมพันธไมตรีด้วย เพื่อความสัมพันธ์ที่ดี ซึ่งจะเห็นได้ว่า อยุธยา รุ่งเรืองทางด้านการค้าขายกับชาวต่างชาติ

เเละมีเครื่องราชบรรณาการจากเมืองอื่นๆ เวลาได้เมืองอื่นเป็นเมืองขึ้น อยุธยา จึงเป็นเมืองใหญ่ เเละร่ำรวยเงินทอง มีหลายๆราชวงศ์สืบต่อกันมาเป็นเวลานานหลายร้อยปี เเละเจริญรุ่งเรืองในด้านการค้าขายเป็นอย่างมาก เเละในรอบๆพระราชวัง ก็เต็มไปด้วยชุมชนเมืองต่างๆ ที่รายล้อมไปด้วยชาวต่างชาติ เพราะต่างชาติมาค้าขายกัน ในสมุดโบราณของชาวต่างชาติ ได้บันทึกไว้ ตั้งเเต่กรุงศรีอยุธยารุ่งเรือง จนถึงตอนกรุงเเตก ก็มีบันทึกไว้ด้วยเช่นกัน จึงเป็นประวัติศาสตร์ไห้เราได้ศึกษากันอย่างยาวนาน

จนมาถึงอยุธยา จากที่อยุธยาเจริญรุ่งเรือง จนถึงตอนนี้เหลือเเต่ซากปรักหากพัง ไห้เราได้เห็นกันจนถึงปัจจุบันนี้ ซึ่งในปัจจุบันนี้ ก็มีเเต่ซากอิฐ ส่วนที่ยังหลงเหลือเป็นทองอยู่นั้น ก็มีไม่ถึง20% เพราะของเก่าได้ถูกเผาทำลายกันไปเกือบหมดเเล้ว ในปัจจุบัน อยุธยา เปิดเป็นอุทยานประวัติศาสตร์อยุธยา เพื่อไห้ได้เรียนรู้ประวัติศาสตร์ เเละท่องเที่ยว

เเละชาวต่างชาติ ก็มาเที่ยวกันเยอะ ได้รู้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์เพิ่มเติมของอยุธยา เเละเป็นเดนมาร์กของจังหวัดอยุธยาด้วย ในอยุธยา ไม่ใช่มีเเค่อุทยานประวัติศาสตร์เท่านั้น ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวอื่นๆอีกเช่น ตลาดน้ำอโยธยา วัด เเละสถานที่เก่าๆต่างๆที่หลงเหลืออยู่ เเละบูรณะขึ้นมาใหม่ อยุธยา จึงเป็นเมืองที่หลายๆคนอยากมาท่องเที่ยว

 เพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ ของคนในชาตินั้นๆ ว่าเมื่อสมัยก่อน ใช้ชีวิตเเบบไหน เจริญรุ่งเรืองในด้านไหน เเละทำไห้ได้รู้ว่า เมื่อก่อนอยุธยา มีเมืองที่เต็มไปด้วยทองคำ เเละมีบุคคลที่สำคัญต่างๆที่ทำไห้อยุธยาเจริญรุ่งเรือง อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธา ได้รับการขึ้นทะเบียนจากยูเนสโก ไห้ขึ้นเป็นมรดกโลกของประเทศไทย เพราะอยุธยา มีอดีตที่สวยงาม เเละหลากหลายเชื้อชาติ เเละเป็นเมืองที่เคยรุ่งเรืองในอดีตมาก่อน

เพลงเกี่ยวข้าว

เพลงเกี่ยวข้าวเป็นเพลงพื้นบ้านของชาวภาคกลาง เพื่อเชื่อมความรัก ความสามัคคีให้แก่แขกที่มาช่วยเกี่ยวข้าว เพลงเกี่ยวข้าว คือเป็นการร้องเพลงจีบสาวในระหว่างเก็บเกี่ยวข้าว ซึ่งจะร้องโต้ตอบกันไปมา ระหว่างหนุ่มสาว และจะใช้เสียงปรบมือเป็นการให้จังหวะในการร้องนั้น เพื่อบรรเทาความเหน็ดเหนื่อยเมื่อเสร็จจากการเก็บเกี่ยวก็จะมีกาละเล่นเต้นกำรำเคียวประกอบกันไปด้วย การเต้นเพลงนี้จะมีการย้ำเท้าอยู่กับที่มือข้างหนึ่งถือเคียว มืออีกข้างถือข้าวกำไว้

กายแต่งกายในการเล่นเพลงเกี่ยวข้าว

การแต่งกายของผู้หญิงนั้นจะนุ่งโจงกระเบน ใส่เสื้อแขนกระบอก มีดอกไม้ทัดที่หูด้วย ส่วนผู้ชายก็ใส่กางเกงขาก๊วย ใส่เสื้อกุยเฮง สวมงอบบนศีรษะ และจะมีผ้าขาวม้าคาดพุงด้วย จะไม่สวมรองเท้าทั้งชายและหญิง ข้อสำคัญคือมือต้องถือเคียวกับรวงข้าวไว้ด้วย

ขั้นตอนการเล่นเพลงเกี่ยวข้าว

เพลงเกี่ยวข้าวนี้จะเล่นหลังมาการเก็บเกี่ยวข้าวแล้วโดยจะแบ่งข้างกันเป็นฝ่ายชายหนึ่งฝั่ง ฝ่ายหญิงหนึ่งฝั่ง และจะมีพ่อเพลงขึ้นมาร้องก่อน และแม่เพลงจะเป็นฝ่ายตอบโต้ส่วนลูกคู่ที่มาร่วมในทีมทั้งสองฝ่ายก็จะคอยร้องผสานเสียงกันอย่างสนุกสนาน จะมีการปรบมือให้จังหวะในการร้องด้วย บางทีอาจจะมีพวกกลอง ฉิ่งและในเนื้อหาเพลงที่ร้อง ก็ถามสารทุกข์กัน บางทีก็เป็นการหยอกล้อเกี้ยวพาราสีกัน ระหว่างหนุ่มสาว หรือหยอกล้อกันเล็กๆน้อย ในบางช่วงบางตอนของการร้องยังสะท้อนให้เห็นชีวิตของชาวนาอีกด้วย

เพลงเกี่ยวข้าวจะมีการเล่นได้ก็ต่อเมื่อมีการเก็บเกี่ยวในผืนนานั้นๆ และก่อนที่เจ้าของนาจะเก็บเกี่ยวในสมัยก่อนจะไม่มีการจ้าง จะใช้การขอแรงให้มาทำ และเมื่อถึงการเก็บเกี่ยวของอีกบ้านชาวบ้านก็จะไป ก็จะผลัดกันไปแบบนี้จนครบทั้งหมู่บ้านเรียกว่าการลงแขก เจ้าของนาจะต้องไปขอแรงตามบ้านต่างๆให้มาช่วย และจะต้องกำหนดวันให้แน่นอน และเมื่อใกล้จะถึงวัน จะต้องมีการทำสัญลักษณ์ ให้ชาวบ้านรู้ด้วยว่าถึงวันเก็บเกี่ยวแล้ว และหลังจากนั้นถึงจะมีการเล่นเพลงเกี่ยวข้าวเกิดขึ้น และเจ้าของนาจะทำข้าวปลาอาหารมาเลี้ยงดูอย่างดี และถือได้ว่าการเกี่ยวข้าวนี้ ทำให้เกิดความสามัคคีในหมู่บ้าน มาถึงยุคปัจจุบันเราอาจจะเห็นเพลงเกี่ยวข้าวนี้ได้ใน ทีวีเพราะอาจจะไม่มีใครทำแล้วก็ได้ ฉะนั้นลูกหลานชาวไทยควรอนุรักษ์ประเพณีนี้ไว้ หรือมันอาจจะช้าไปแล้วก็ได้ เพราะคนไทยได้ขายที่นาหมดกันไปแล้ว

การบวชพระเป็นประเพณีของคนไทยเมื่อลูกชายมีอายุครบ20ปีบริบูรณ์

ก็อยากจะให้บวช ซึ่งสมัยก่อนคิดว่าการบวชของลูกชายเป็นการบวชทดแทนคุณพ่อ แม่ และได้มีนิทานเล่าบอกเอาไว้เรื่องพญานาค ได้มีพญานาคตนนึง ปลอมตัวมาขอพระพุทธเจ้าบวช ท่านจึงบวชให้และได้ถือศีลบำเพ็ญเพียรปละไปนอนรวมกับพระองค์อื่นๆ เมื่อได้หลับสนิทก็กลายร่างกลับไปเป็นร่างเดิมมีพระภิกษุตื่นมาเห็นต่างก็ตกใจกันมาก จึงนำเรื่องไปบอกแก่ท่านพระพุทธเจ้า ท่านจึงเรียกพญานาคตนนั้นมาคุยและได้ขอร้องให้สึกจากพระไป ก่อนที่จะสึกพญานาคได้ขอกับพระพุทธเจ้าว่า คนใดที่จะบวชเป็นพระสงฆ์

ของให้ถือเพศนาคก่อนบวชเพื่อที่จะอุทิศบุญไปยังสัตว์ทั้งหลายอีกด้วยเป็นที่มาของคำว่าพ่อนาค พิธีการบวชนาคนั้นจะมีการโกนหัวที่พ่อ แม่ จะเป็นคนตัดผมก่อนแล้วตามด้วยญาติๆ จากนั้นก็จะให้พระภิกษุเป็นคนปลงผม หรือโกนหัวให้เกลี้ยงต่อไป ก็จะนำเอาขมิ้น น้ำอบถูบนตัวและบนศีรษะของพ่อนาคให้มีสีเหลืองของขมิ้นและมีกลิ่นหอมจากน้ำอบเสร็จแล้วก็ไปอาบน้ำแต่งตัว ด้วยชุดขาวจากนั้นก็จะมีการทำขวัญนาคในช่วงนี้พ่อ แม่ ญาติจะซึ่งในการทำขวัญจะมีการเล่าประวัติว่าแม่ตั้งท้องยังไง คลอดลูกยังไงแล้วจะร้องเพลงค่าน้ำนมให้พ่อนาคฟัง

เรียกน้ำตาแก่ญาติได้เลยหรือไม่ก็ใช้พระภิกษุมาสอนโดยการเทศ ส่วนในตอนเช้าก็จะนำนาคแห่นาคเข้าโบสถ์ บางทีก็จะมีแตรวงหรือกลองยาว สมัยนี้ก็นิยมเป็นรถแห่ จะเดินแห่อย่างน้อยสามรอบ ในบางทีแห่กัน สามรอบมั่ง ห้ารอบมั่ง เจ็ดรอบจนไปถึงเก้ารอบ พอครบจำนวนจะนำพ่อนาคมาไหว้ที่เสมาทำพิธีอีกหน่อยจากนั้นก็ให้พ่อนาคโปรยทานเมื่อโปรยทานเสร็จก็จะนำพ่อนาคเข้าโบสถ์โดยการต้องช่วยกันส่งให้พ่อนาค ใช้มือแตะที่ขื่อประคูโบสถ์ให้ได้ จากนั้นก็จะมีพระภิกษุมานั่งในโบสถ์และทำพิธี ขั้นตอนทำพิธีนี้ คือก่อนที่จะบวชก็ต้องมีการเข้าวัดฝึกท่องมนต์ ในสมัยนี้จะมีการตรวจโรค

ตรวจสารเสพติดในร่างกาย ต้องให้ตำรวจและกำนันหรือผู้ใหญ่บ้านเซ็นรับรองเสร็จแล้วต้องนำมาให้เจ้าอาวาสเซ็นอีกรอบแล้วนำเอกสารทั้งหมดไปส่งที่อำเภอ สมัยก่อนไม่ยุ้งยากขนาดนี้ เมื่อพ่อนาคทำพิธีเสร็จแล้วก็จะให้พ่อกับแม่นำดอกไม้ธูปเทียนพร้อมด้วยปัจจัยถวาย ใส่ในย่ามและพวกญาติๆก็ใส่ตาม และมีการทำบุญฉลองพระใหม่เป็นอันเสร็จพิธี

เมื่อคราวถึงเดือนมีนาคมหรือเรียกว่า เดือนสี่ ตามภาษาท้องถิ่น

จะมีการจัดงานบุญการให้ทานที่ยิ่งใหญ่ นั่นก็คือประเพณีบุญผะเหวด ที่ยึดตามครรลองครองธรรมของฮีตสิบสองครองสิบสี่ ตามแนวทางของพระพุทธศาสนาในเรื่องพระเวสสันดรชาดก ในการทำบุญก็จะทำเป็นกัณฑ์เทศน์ตามเรื่องราวของชาดกนี้ ถือเป็นการรวมตัวกันของคนในชุมชน มีการทำมาลัย นำเอาดอกไม้ที่มีตามท้องถิ่นมาประดับบนศาลาวัดเพื่อเตรียมฟังเทศน์ ก่อนถึงวันงานในช่วงเช้าของวันใหม่ในเวลาใกล้รุ่งจะมีการแห่ผะเหวดเข้าเมืองหรือแห่พระอุปคุต ตามความเชื่อที่ว่าเพื่อป้องกันสิ่งชั่วร้ายไม่ให้เข้ามาทำอันตรายคนในหมู่บ้านได้ 

พอช่วงสายก็จะมีการโฮมกัน หรือการมาร่วมทำบุญของคนต่างหมู่บ้าน เพื่อแสดงถึงความศรัทธาและความยิ่งใหญ่ของการทำบุญ มีการเลี้ยงคนที่มาร่วมงานโดยการทำขนมจีนน้ำยา ถือเป็นเอกลักษณ์ที่สำคัญของประเพณีนี้ และการทำขนมต้มแจกจ่ายให้กับญาติพี่น้องทุกคนรวมทั้งผู้ที่ไม่ได้มาด้วย ซึ่งวันนี้มีความสำคัญคือเป็นวันแห่พระเวสสันดรเข้ามาในเมือง โดยการจัดขบวนกัณฑ์แห่ 13 กัณฑ์ รอบหมู่บ้าน และวันถัดมาจะมีการมาทำบุญที่วัด ต้องมาฟังพระเทศให้ครบทุกกัณฑ์เทศน์ ซึ่งหากใครสามารถฟังได้หมด ถือว่าชาตินี้ได้ขึ้นสรรค์ชั้นนิพพานแล้ว

และนอกจากนี้ยังมีการทำบุญโดยการบริจาคเงิน มีการแห่กัณฑ์หลอน อุทิศให้กับญาติพี่น้องที่ล่วงลับไปแล้ว โดยถือเป็นกุศโลบายอีกอย่างหนึ่งในการให้ทาน ประเพณีนี้นับวันหาได้ยาก เพราะมีไม่กี่หมู่บ้านที่ยังคงยึ่ดมั่นถือมั่นปฏิบัติสืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน นอกนั้นก็หายไปตามกาลเวลากับคนรุ่นใหม่ที่ไม่ได้ให้ความสำคัญกับสิ่งที่ทำมาจากรุ่นสู่รุ่น บุญผะเหวด มีนัยอีกอย่างหนึ่งคือ ต้องการให้ทำความดี ละเว้นความชั่ว มีจิตใจที่เป็นผู้ให้ มากกว่าที่จะเป็นผู้รับ ต้องมีความเสียสละทั้งกำลังทรัพย์  กำลังแรงกาย

หากพอช่วยได้ ให้ละความเห็นแก่ตัว เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวมเป็นที่ตั้ง ดังคำสอนในนิทานชาดกพระเวสสันดรในตอนทานบารมี มหาทานที่ยิ่งใหญ่ เสียสละได้แม้กระทั่งลูกตัวเอง หากใครที่อยากมาร่วมรักษาวัฒนธรรมอันล้ำค่านี้ สามารถมาร่วมงานได้ที่จังหวัดร้อยเอ็ด ซึ่งจัดเป็นงานบุญที่ยิ่งใหญ่ประจำปี สถานที่ก็คือลานหน้าบึงพลาญชัย จะได้พบกับความตระการตาและความอลังการ มีการแสดงแสงสีเสียงเกี่ยวกับเรื่องราวความเป็นมาให้ผู้ที่สนใจได้ทราบข้อมูลเพิ่มเติม พบขบวนแห่ที่ยิ่งใหญ่และทรงคุณค่าจากแต่ละคุ้มที่มาร่วมกัน ร่วมทั้งการแสดงพระธรรมเทศนาจากพระนักเทศน์ชื่อดังของประเทศไทย 

ประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจเกี่ยวกับเมืองหลวงกรุงเทพ

พื้นที่ในจังหวัดกรุงเทพนั้นเดิมที่มีประวัติความเป็นมาอย่างไรบางหลายคนก็ยังไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าพื้นที่ในจังหวัดกรุงเทพนั้นมีเรื่องราวที่น่าสนใจมาตั้งแต่ครั้งสมัยที่เรานั้นยังไม่รู้ภาษีภาษาและมีตำนานเหล่ากันมาอย่างยาวนานอีกทั้งยังมีประวัติและตำนานมามากมายที่ถูกเก็บเอาไว้ให้คนรุ่นหลังนั้นได้รู้กันว่าเดิมทีแล้วพื้นที่ในจังหวัดกรุงเทพนั้นมีส่วนไหนที่เกี่ยวข้องกับความเป็นมาของประวัติศาสตร์ที่เรานั้นยังไม่รู้มาก่อน

แพร่งสรรรพศาสตร์ (ย่านสามแพร่ง) เคยเป็นวังสรรพสาตรศุภกิจมาก่อน แพร่งสรรพศาสตร์นั้นเป็นย่านเก่าแก่ที่มีประวัติศาสตร์ที่ยาวนานตั้งอยู่ที่แขวงศาลเจ้าพ่อเสือ เขตพระนคร ในอดีต วังสรรพสาตรศุภกิจซึ่งเป็นวังที่ประทัพของพระเจ้าบรมวงค์เธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ ซึ่งเป็นผู้บังคับบังชากงช่างในมหาราชวังในสมัยนั้นจึงได้ทำการก่อสร้างวังสรรพสาตรศุภกิจเมื่อปีพ.ศ.2444แต่แล้วเมื่อเวลาผ่านไป66ปีในปีพ.ศ.2510วังนี้ก็ได้ถูกไฟไหม้เสียหายจนหมดจะเหลือก็เพียงแต่ซุ้มประตูแพร่งสรรพศาสตร์จึงได้มีการสร้างตึกแถวสมัยใหม่ขึ้นมาแทนเรียกย่านนี้ว่า แพร่งสรรพศาสตร์ ตามพระนามของพระเจ้าบรมวงค์เธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจนั้นเอง ในปัจจุบันซุ้มประตูวังเก่ายังคงความสวยงามเอาไว้ให้คนรุ่นหลังได้ชม

วังนางเลิ้ง คณะบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พระนคร เคยเป็นวังนางเลิ้งมาก่อน สำหรับวังนางนั้นเดิมที่หลายคนคงจะเคยได้ยินมาบ้างแล้ว เดิมที่เป็นวังที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสร้างพระราชทาน แก่ พระบรวังค์เธอ พระองค์เจ้าอาภากรเกียรติวงศ์ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ทรงใช้เป็นที่ประทัพถึงปี 2466พระองค์ได้สวรรคตลงเพียงอายุ 43พรรษา จากนั้นทายาทก็ได้ขายวังนางเลิ้ง ให้กับกรมยุวชนทหารบกต่อมาได้ถูกรื้อถอนเหลือแค่เพียง เรือนหมอพรและประตูวังที่อยู่ด้านหลังศาลกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ซึ่งสร้างไว้เป็นที่ระลึกทางด้านหลังโรงเรียนเพื่อให้ผู้มีจิตศรัทธาได้มากราบไหว้แทนส่วนตำหนักใหญ่ได้ถูกรื้อถอนแล้วสร้างใหม่เป็น คณะบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พระนคร ในปัจจุบัน 

ลานพลับพลามหาเจษฏาบดินทร์ เคยเป็นโรงหนังศาลาเฉลิมไทยมาก่อน ซึ่งโรงหนังนั้นได้เปิดให้บริการเมื่อปี2492สามารถบรรจุคนดูได้1500ที่นั่งเลยทีเดียวเรียกได้ว่าเป็นที่นิยมจากผู้เข้าชมเป็นอย่างมากจนต้องมีการจองตั๋วล่วงหน้ากันเลยทีเดียว ซึ่งโรงหนังศาลาเฉลิมไทยได้นำหนังชื่อดังของไทยและหนังฮอลลีวู้ดเข้ามาฉายหลายเรื่องแต่เมื่อการเวลาได้ผ่านไปความนิยมในการรับชมภาพยนตร์ที่โรงก็ได้ถูกแทนที่ด้วยวีดีโอประกอบกับโรงหนังศาลาเฉลิมไทยตั้งอยู่ด้านหน้าของ วัดราชนัดดารามวรวิหาร และ โลหะปราสาท ทำให้เกิดการบดบังภาพความสง่างามคณะรัฐมนตรีจึงได้มีมัดติได้รื้อถอนศาลาเฉลิมไทยและสร้างเป็น ลานพลับพลามหาเจษฏาบดินทร์